Bijna kerst en voel me erg niet goed.Verdriet en manlief missen is weer zo groot.Eigenlijk had ik niet verwacht dat ik dit nog zou meemaken.Ik wilde zo graag niet meer leven .Soms werd ik wakker en ben verdrietig dat ik wakker werd ik wil voor eeuwig slapen.Niet en nooit meer wakker worden.Het leven is niet meer leuk echt niet! Probeer steeds weer nieuwe uitdaging te vinden om te doen en meestal lukt dat ook wel maar val altijd en altijd weer neer samen met mijn verdriet en het wordt ook steeds moeilijker ok iets nieuws te bedenken.Ook al omdat mijn handen zoveel pijn doen,mijn vingers vooral.
Ben soms zo bang dat ik blind word niet meer kan lopen en mijn handen niet meer kan gebruiken.Dat samen met het verlies van mijn lief is toch wel genoeg om niet meer te leven?
We hebben een pracht van een kleindochter gekregen ze is nu 9 maanden.Nadeel is dat ze hier 800 kl.verweg wonen.Ik ga haar volgende week voor de tweede keer zien.
